Қидирув

фл. Сурканмоқ феълининг биргалик нисбати.

фл. 1. Бирор нарса бетини, сиртини бошқа нарса бетига, сиртига ишқамоқ, суйкамоқ.

Товонини ғиштга суркаб ювмоқ.

2. Бирор нарса бетига, сиртига юқадиган ёки сингийдиган нарса бермоқ, суртмоқ.

Деворга бўр суркамоқ. Машинага мой суркамоқ. Ярага дори суркамоқ.

[Унсин} Ичкари уйда ўтириб, маҳсиларга шон қоқади, шондан туширади, пардозлайди, қора гул, лок суркайди. — Ойбек, Танланган асарлар

Мели полвон Худойқулга яна имо қилди: — Қани, бармоғингни тўғрила, — деди ва бош бармоғига сиёҳ суркади. — П. Турсун, Ўқитувчи

сфт. тех. Ускуналарнинг ҳаракатланувчи қисмларини ёғлаш учун ишлатиладиган.

Суркама мойлар.

фл. 1. Суркамоқ феълининг мажҳул ва ўзлик нисбати. Деворга суркалмоқ.

[Муҳсина хоним:] Ҳадеганда йиғлай олмайман, айниқса, кинода панд беради шу одатим, ноиложликдан дори суркалган рўмолчани кўзга суртаман. — М. М. Дўст, Лолазор

Урғочи шер ҳеч қандай ҳужум қилмасдан, кўзидан ёшини тўкиб, ерга суркала-суркала келаверибди. — Эртаклар

2. Ёйилиб кетмоқ, ёйилиб, ифлос, доғ-дуғ бўлмоқ.

Стол қимирлаб, хатим суркалиб кетди.

3. кўчма Салб. Хиралик билан суқилмоқ, ёпишмоқ, кимса атрофида ёки бирор доирада ўралашиб юрмоқ, пашшахўрда бўлмоқ.

Мулла Мамасолиҳ Уста Бабудни ийдириш учун хушомадомуз бир оҳангда балчиқдай суюлиб, суркалиб давом этди. — Н. Мақсудий, Лайлатулқадр

фл. 1. Суркамоқ феълининг ўзлик нисбати.

2. айн. Суркалмоқ.

фл. Суркамоқ феълининг орттирма нисбати.