fl. 1. Surmoq feʼlining birgalik nisbati.
Umid bilan bir yostiqqa bosh qoʻyib, nimalarni orzu qilishmagandi. Quchoqlashib, koʻzguga tikilgancha, shirin oʻylar surishardi. — Yoshlik
2. Jang qilmoq, olishmoq.
Hasanxon shu maydonda urushib, surishib, olishib, solishib, urushmoqdan armoni qolmadi. — Ergash Jumanbulbul oʻgʻli
3. s. t. Miriqib shaxmat oʻynamoq, shaxmat taxtasida jang qilmoq.
Biroq masalliq qozonga tushib, ular besh-olti qoʻl ezilishib shaxmat surishdi hamki, Ziyod muddaoga oʻtmasdi — yorila qolmasdi. — M. Mansurov, Yombi
4. Hisob-kitob qilib, bir-biriga oʻtgan qarz yoki haqni toʻlab, orani ochmoq.
— Diydiyoyingni qoʻy, — dedi Zarif nayza. — Aka-uka keyin surishib ketaverasanlar. — X. Sultonov, Bir oqshom ertagi