Qidiruv

sft. Gap taʼsir qilmaydigan; sur, bezbet.

Surbet odam.

Bashirjon yengil nafas olib: Uf, xayriyat! — dedi va: — Juda isqirt, surbet chol-da! — deya qoʻshib qoʻydi. — N. Aminov, Yolgʻonchi farishtalar

Togʻay uning basharasiga tikilib turarkan, koʻnglida shu istakni tuydi: qani endi bu surbetni qoʻli tolguncha qamchin bilan savalasa, otga toptatsa — Yoshlik

ot 1. Sur, bezbet boʻlishlik; surbet ekanlik.

Uning surbetligi meni gangitib qoʻydi. — Yoshlik

2. Surbet odamlarga xos ish, xatti-harakat, qiliq.

Qoravoy aka hech qanday savol-javobsiz ichkariga kirib, surbetlik bilan salom berdi. — K. Yashin, Hamza

Lekin biling, bunaqa surbetlik bilan hech qachon kosangiz oqarmaydi. — Yoshlik

rvsh. Surbet odamlardek, surbet odamlarga xos ravishda gapga parvo qilmay.

— Endi xotinimiz oʻqimagan xotin, — surbetlarcha iljaydi Obidov. — S. Zunnunova, Olov

Bir yoqda Toʻychining surbetlarcha zugʻum qilishi, bir yoqda tiyinlab toʻplangan ikki mingdan ajrab qolayotgani Risolat xolani oʻrtab yubordi. — A. Koʻchimov, Halqa

fl. Surbet, bezbet boʻlib bormoq.