фл. 1. Супурги билан чанг-тўзон, ахлат ва шу кабилардан тозаламоқ, ахлат ва шу кабилар нарсаларни сидириб олмоқ, тўпламоқ.
Уй супурмоқ. Ҳовли супурмоқ. Янги супурги тоза супурар. — Мақол
Ўнлаб фаррошлар ҳафсала билан ер супурган, мешкобчилар этакларини белбоғга қистириб, сув сепган — С. Сиёев, Аваз
2. кўчма Таг-томири билан сидириб, орадан кўтармоқ, сурмоқ.
Юлғичларни орамиздан супуриб ташлаш керак.
3. кўчма Ёʻқ қилмоқ, ёʻқотмоқ, барҳам бермоқ.
Гул боғларга еллар кўклам нафасини уфурди. Ердан қор-у мовий кўкдан булутларни супурди. — Э. Воҳидов
- Ер супурмоқ Этаги ерга тегиб судралмоқ. Ўлмас этаклари билан ер супурганча, унга эргашди. — Ёшлик