фл. 1. Ўрнашган жойидан куч билан тортиб чиқармоқ.
Илдиз суғурмоқ. Омбур билан мих суғурмоқ.
Тушида қора матога ўралган киши унинг [чолнинг] соғ қолган ягона жағ тишини суғуриб олаётган эмиш. — Ёшлик
Холматжон сувсизликдан қорайиб кетган бир туп ниҳолни суғуриб олмоқчи эди — С. Аҳмад, Уфқ
Қассоб қийма кабобни сихдан суғуриб олиб, сабзидек тиш-лаб ерди. — Н. Аминов, Қаҳқаҳа
2. Тиқилган, ботган жойидан чиқариб олмоқ.
Мўйтаннинг кекса балиқчиси чориғини лойдан зўрға суғуриб, қора тутун ичига кириб кетди. — А. Мухтор, Қорақалпоқ қиссаси
3. Кўчма Бирор ердан, тўдадан, муҳитдан ажратиб, узиб олиб кетмоқ.
Попукдай қизни иссиқ уясидан суғуриб, олиб келдим. — Ойбек, Улуғ ёʻл
4. Солиб қўйилган, жойланган еридан чиқармоқ, чиқариб олмоқ.
— Бермайман дегин, ҳали шунақами? — аравакаш қалтираб турган қўллари билан пайпасланиб, ёнидан пичоғини суғурди. — Х. Тўхтабоев, Йиллар ва ёʻллар
У қиличини ғилофидан суғуриб, осмонда ярқиратди. — Мирмуҳсин, Темур Малик
5. кўчма Сўриб, тортиб олмоқ; олиб қўймоқ.
Безгакни ҳазил фаҳмлама. Киши кучини суғуриб, шалпайтиради. — Ойбек, Олтин водийдан шабадалар
6. Чиқариб юбормоқ, тарқатмоқ, ёзмоқ.
Унинг баданидан она тупроқ интизорлиги, жанг-жадал суронлари ҳордиғини суғуриб олаётгандай бўлди. Шуҳрат, — Шинелли йиллар
- Хамирдан қил суғургандай Узоқ йиллар мобайнида тўпланиб қолган ортиқча кунлар, хамирдан қил суғургандай, осонгина ёʻқотилди. — Фан ва турмуш
- Жонни (ёки юракни) суғуриб олмоқ Қаттиқ руҳий ёки жисмоний азоб бермоқ, ўлгудай қийнамоқ, жонини олмоқ. Отаси энди Тоғайни тавбасига таянтирмагунча, бобосини таъриф ва тавсиф этавериб, жонини суғуриб олди — Ёшлик
- Таг-томири билан суғуриб ташламоқ 1. Бутунлай юлиб ташламоқ;
- Тилингни суғуриб оламан Дўқ-пўписа ибораси. Аё кофир, билиб сўзла сўзингни, Тилларинг суғуриб, ўяй кўзингни. — Маликайи айёр
- Юракдан (ёки кўнгилдан, миядан, хаёлдан) суғуриб олмоқ Дилдан чиқариб ташламоқ, батамом унутмоқ. [Туйғуной:] Бари бир, унинг [Раҳимовнинг] номини юрагимдан суғуриб ташлай олмайсиз. — Б. Раҳмонов, Олтин одамлар