fl.
1.
Oʻrnashgan joyidan kuch bilan tortib chiqarmoq.
Ildiz sugʻurmoq. Ombur bilan mix sugʻurmoq.
Tushida qora matoga oʻralgan kishi uning [cholning] sogʻ qolgan yagona jagʻ tishini sugʻurib olayotgan emish. — Yoshlik
Xolmatjon suvsizlikdan qorayib ketgan bir tup niholni sugʻurib olmoqchi edi — S. Ahmad, Ufq
Qassob qiyma kabobni sixdan sugʻurib olib, sabzidek tish-lab yerdi. — N. Aminov, Qahqaha
2.
Tiqilgan, botgan joyidan chiqarib olmoq.
Moʻytanning keksa baliqchisi chorigʻini loydan zoʻrgʻa sugʻurib, qora tutun ichiga kirib ketdi. — A. Muxtor, Qoraqalpoq qissasi
3.
Koʻchma Biror yerdan, toʻdadan, muhitdan ajratib, uzib olib ketmoq.
Popukday qizni issiq uyasidan sugʻurib, olib keldim. — Oybek, Ulugʻ yoʻl
4.
Solib qoʻyilgan, joylangan yeridan chiqarmoq, chiqarib olmoq.
— Bermayman degin, hali shunaqami? — aravakash qaltirab turgan qoʻllari bilan paypaslanib, yonidan pichogʻini sugʻurdi. — X. Toʻxtaboyev, Yillar va yoʻllar
U qilichini gʻilofidan sugʻurib, osmonda yarqiratdi. — Mirmuhsin, Temur Malik
5.
koʻchma
Soʻrib, tortib olmoq; olib qoʻymoq.
Bezgakni hazil fahmlama. Kishi kuchini sugʻurib, shalpaytiradi. — Oybek, Oltin vodiydan shabadalar
6.
Chiqarib yubormoq, tarqatmoq, yozmoq.
Uning badanidan ona tuproq intizorligi, jang-jadal suronlari hordigʻini sugʻurib olayotganday boʻldi. Shuhrat, — Shinelli yillar