фл. Совун суртмоқ, совун суртиб ювмоқ ёки ювинмоқ.
Кирни совунламоқ. Қўлни совунлаб ювмоқ.
Амаки ўлгудай хасис эди, умрида оёғини совунлаб ювмас — қиёматда пулсиротдан ўтиб кетаётганида тойиб кетармиш — Мирмуҳсин, Қаҳрамоннома
У сувни шариллатиб қуйиб, қўлини наридан-бери ювмоқчи эди, деразадан кузатиб турган буви яна ўшқирди: — Совунлаб юв, икки марталаб совун сур! Башарангни ҳам юв! — Мирмуҳсин, Умид