фл. 1. Иссиғи, ҳарорати пасайиб, совуқ холга келмоқ, бирмунча совуқ бўлмоқ.
Сув совиди. Ҳаво совиди.
Ёдгорнинг назарида, уй янаям совиб кетгандек кўринди. — Ў. Ҳошимов, Қалбингга қулоқ сол
Отақўзи бирдан қайнаб тошди-ю, совиб қолган бир пиёла чойни бир кўтаришда бўшатди. — О. Ёқубов, Диёнат
2. Баданидан ҳовури кўтарилиб, ҳарорати нормаллашмоқ.
От совиди.
Чув деб отга қамчини, Чинор бериб боради. Совидими жонивор, Ўзин отиб боради. — Ойсулув
3. кўчма Ҳовурдан тушмоқ, пасаймоқ.
Тез қайнаган тез совир, дейдилар. — С. Сиёев, Аваз
Мамашанинг қилиқларидан хафа бўлмайсиз-да, қўшни. Кейин совиб қоладилар. — Муштум
4. Жўшқинлигини, хуружини, авжини, қизиғини ёʻқотмоқ, сусаймоқ, сўнмоқ.
Бозор совиди. Базм совиб қолди.
Олчинбек унинг [Ҳамзанинг] бу таклифини на рад этди, на қувватлади. Шу билан суҳбат совиб қолди. — К. Яшин, Ҳамза
5. кўчма Кўнгли қолиб, меҳр-муҳаббатини, майлини, ихлосини ёʻқотмоқ.
Ишдан совимоқ.
Дарслардан совидим, ҳеч ким билан ишим ёʻқ. — А. Мухтор, Давр менинг тақдиримда
[Аваз:] Оға, ўн кунча бўлди, қўлимга қалам олмадим. Назмдан тамом совидим. — С. Сиёев, Аваз
- Кўнгли совимоқ
- Тупроғи совимай (ёки совимасдан) Вафот қилганидан ҳеч қанча вақт ўтмай. — Дада, уялмайсизми, андиша қилмайсизми? Акамнинг тупроғи ҳали совимай туриб-а? — деди Низомжон. — С. Аҳмад, Уфқ— Қандай ота у? — қичқирди Нури. — Ойимнинг тупроғи совимасдан, чўри қизга уйланадими? — Ойбек, Танланган асарлар