sft. 1. Ezgu, savobli; eng yaxshi; foydali.
Qurʼonda solih amal ham imon tarkibiga kiritilgan. — OʻzME
Yaxshi odamlar, garchand oʻzlari jisman oramizda yoʻq boʻlsalar ham, solih ishlari va ibratli xislat-fazilatlari bilan tiriklarning hayotiga koʻmakdosh boʻlib yashaydilar. — Gazetadan
2. Kishiga faqat yaxshilik qiladigan, moʻmin-qobil, yaxshi.
Farzandi solih.
Oʻgʻlingizga oʻqitib din-u diyonat yoʻlini, Solih-u duppa-durust ahli musulmon qilaman. — Hamza
3. Solih (erkaklar ismi).