Поиск

sft. 1. Quvlik-shumlikni bilmaydigan, koʻngli ochiq, sofdil.

Soddadil yigit.

Bu soddadil cholning kuyib-pishib otini maqtashidan atrofdagilar ham zavqlanib kulishdi. — Mirmuhsin, Meʼmor

2. Sodda, goʻl.

Qovun sayil mavsumi va koʻklam choqlarida bir talay soddadil va nodon odamlar qoʻy, qoʻchqor va buzoq yetaklab, shayxlarga nazir qilardi. — M. Muhammadjonov, Turmush urinishlari

ot 1. Quvlik-shumlikni bilmaslik; sofdillik; goʻllik, laqmalik.

Shoʻxlik va quvnoqlik, samimiylik va soddadillik bolalarga xos xususiyatlardir. — Gazetadan

Soddadillik qilib, firib yedi-yu, qahramonlik qilib, oʻzini oqladi. — N. Safarov, Jangchi shoir

2. Soddadil kishilarga xos ish, xatti-harakat.

Haydarning soddadillik bilan hech narsani yashirmay ochiq aytishi, hatto amakisining chizgan chizigʻidan chiqmasligini tan olaverishi uning oqkoʻngil odamligini bildiradi. — E. Usmonov, Yolqin