(кш. олм. 2-ш. кўпл.)
1. 1. Ўзидан катта кишининг ёки ҳурмат билдириладиган шахснинг номи ўрнида қўлланувчи сўз (тингловчига нисбатан)
Бу сизнинг китобингизми?
[Оксол]:Қимирламанг, отахон! Сиз келганда, биз турсак ярашади, биз келганда, сиз турсангиз, хунук кўринади — А. Қаҳҳор, Асарлар
[Меъмор:] Майманадаги Ҳорун бўзчи — сиз бўласизми? — Мирмуҳсин, Меъмор
Акрам ака! — қизнинг овозида гина аралаш илтижо бор эди. — Сиз мени тушунишни ҳам хоҳламаяпсиз! — Газетадан
2. 2. Кўпчиликка қилинган мурожаатда қўлланади
Мана, Назира хола ҳам, Шаҳодат хола ҳам келишди. Яхши бўлди. Ўзим ҳам сизларни йиғиб, икки оғиз гаплашмоқчи эдим — А. Қаҳҳор, Хотинлар
Сизлар ким бўласиз? — деди Чўли бобо. Мана бу йигит бек ҳазратларининг инилари, — деди Меъмор — Мирмуҳсин, Меъмор