Қидирув

от 1. Ишқаланавериб, суртилавериб сайқал топган ёки едирилиб теп-текис бўлган, сип-силлиқ.

Сийқа тош. Сийқа чақа.

Бу кун ҳам қуёш, худди совқотаётгандек, осмонда бир муддат сийқа танга каби хира я/тираб, кўздан ёʻқолди. — Х. Султонов, Бир оқшом эртаги

Бировлар савдо-сотиқ ёки харж билан овора бўлса, бировлар чўнтакларида сийқа чақаси ёʻқ, бозор расталарида гаранг судралади. — Ойбек, Танланган асарлар

2. кўчма Кўп қўлланган, ишлатилавериб кўнгилга урган, меъдага тегган (гап, сўз, ибора ва шу кабилар)

Сийқа гап.

— Подшоҳнинг амри вожиб, — деди аллома, сийқа, эски гапни ишлатишга мажбур бўлиб. — М. Осим, Ибн Сино қиссаси

3. кўчма Ғоя, мазмун ва бадиийлик жиҳатидан юзаки, саёз.

Сийқа фикр. Сийқа асар.

Сотиболдиевнинг баҳслашиши ҳам алланечук сийқа, бачкана эди. — П. Қодиров, Уч илдиз

фл. Бирор предметни (тошга, темирга) ишқалаб ёки эгов ва шу кабилар билан сайқал бериб силлиқламоқ.

Ғиштни сийқаламоқ. Тезоқар сувлар ҳатто тошларни сийқалаб юборади.

фл. 1. Сийқаламоқ феълининг ўзлик ва мажҳул нисбати.

Сийқаланган тош. Сийқаланиб кетган муҳр. Сийқаланган танга,

Равшан бобо Сийқаланган қабр тошини қўли билан силади. — С. Кароматов, Бир томчи қон

2. кўчма Кўп ишлатилаверишдан, такрорлайверишдан сийқаси чиқмоқ, кўнгилга, меъдага урмоқ, эскирмоқ.

Сийқаланган ибора.

фл. Сийқаламоқ феълининг орттирма нисбати.

фл. 1. Сийқа, силлиқ бўла бормоқ, силлиқлашмоқ.

2. кўчма Мазмуний ёки бадиий жиҳатдан саёзлашмоқ; кўп қўлланиб меъдага урмоқ, жонга тегмоқ.

Бора-бора Қорача Ҳожибнинг ҳазиллари сийқалашиб, ҳамманинг энсасини қотира бошлади. — М. Осим, Ўтрор