ot 1. 3-shaxs birlikda (siyoqi va siyogʻi)
2. Avzo, aft-angor, turq, koʻrinish.
Havoning siyoqi buzuq.
Oʻgʻil ham otaga shuncha oʻxsharmi, Koʻzingda, soʻzingda otang siyoqi. — O. Hakimov
Chapdastligi uchar qushni olgudek, Siyoqidan yoʻlbarsga chang solgudek — Ya. Qurbon
Enajon, soʻrama qaygʻu ham dogʻim, Gʻam bilan sargʻaydi gulday siyogʻim. — Ravshan
3. Holat, ahvol, feʼl-atvor.
Goʻyoki Sobirovning oʻgʻri deb qilgan haqoratiga chidamagan siyoqda guzarga chiqib, baqirib-chaqirdi. — A. Qodiriy
— [Kumushning] Kundoshlikka chidaydigan siyoqi yoʻq, har kun Zaynabingiz bilan gʻidi-bidi qilaverib, sizni qiynab qoʻyarmikin deyman, — dedi Otabek. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
IYoʻldoshvoyning] Siyoqidan zoʻr general boʻlishini fahmlab turibman. — H. Gʻulom, Toshkentliklar
4. Mazmun, maʼno.
[Toshmurod:] Gapining siyogʻiga qaraganda, Yoʻldosh qizini senga kelinlikka berishga rozi. — Gazetadan