от 1. Жабр-зулм қилувчи; эзувчи, золим.
Ситамгар фалак.
2. Кўчма Ноз-истиғнолари, ғамза-ю ситамлари билан куйдирувчи, адо қилувчи.
Ситамгар ёр.
Мен кимга бориб йиғлай, ул шўхи ситамгардан! Юрт-элга бутун телба, афсона қилиб кетди. — Ҳамза
«ситамгар» бўйича 8 та натижа
от 1. Жабр-зулм қилувчи; эзувчи, золим.
Ситамгар фалак.
2. Кўчма Ноз-истиғнолари, ғамза-ю ситамлари билан куйдирувчи, адо қилувчи.
Ситамгар ёр.
Мен кимга бориб йиғлай, ул шўхи ситамгардан! Юрт-элга бутун телба, афсона қилиб кетди. — Ҳамза
ситамкарда шв. айн. Ситамгар.
золим, ситамгар, эзувчи, жабрловчи угнетатель, притеснитель
ситамкор кам қўлл. айн. Ситамгар. Отаси ўлимидан кейин уйдан қувиб юборган ситамкор ўгай онага у яна керак бўлиб қолибди-да! Мирмуҳсин, Умид Нима қилдинг, ситамкор
мавзун кт. Келишган, хушбичим, хушқомат. Қай куни учради бир шўхи ситамгар мавзун. Увайсий Карима отинга яқин келиб, чилвир сочлари билан тўлиб турган мавзун й
дилозор Кишининг дилига озор берувчи, кишини ранжитувчи, муомаласи совуқ, ситамгар. Дилозор одам. Дилозордан худо безор. Мақол Кимки бўлса дилозор, Ундан шу юрт бе
ғаш сфт. кам қўлл. Нохуш, дилгир (кайфият, руҳиятга нисбатан). Уларнинг бўлимларида ситамгар ғаш кайфият ҳукмрон. Ф. Мусажонов, Ҳиммат Ойдин кечада бу хунук ов