Qidiruv

ot 1. tar. Amaldorlik, ishboshilik.

2. Askarlik, jangchilik.

3. ayn. Sipolik.

Yoʻldoshga aytib qoʻying, hadeb mening jigʻimga tegavermasin. — Xoʻp, — dedi Tursunov sipohlik bilan. — Iboxon, Ulugʻ yoʻl

ot 1. tar. Podshoh, xon, amir saroyida uzoq, xizmat qilgan lavozimli kishi; amaldor.

Sipohning oshnasi boʻlmas. — Maqol

Eshikni qiya ochib, notanish kishilarga sovuq nazar tashlagan, yuzlari goʻshtdor uy egasi sipohlarga xos purviqorlik bilan Xizmat? degandek qaradi. — Mirmuhsin, Meʼmor

2. Jangchi, askar.

Dehqon boʻlsang — qoshida boʻl, sipoh boʻlsang — boshida boʻl. — Maqol

Qilichi sinib, qalqoni teshilgan sipohlardek, ona-bola kitob-daftarlarni koʻtarib, bogʻ darvozasi tomon yurisha boshladi. — Mirmuhsin, Umid

Muhammad Rahimxon yoʻl yoni-da saf tortgan sipohlarga qarab bosh chay-qadi. — S. Siyoyev, Yorugʻlik

3. Shaxmat oʻyinida: piyodadan katta donalar (fil, ot, rux, farzin).

Bir piyodaga bir sipohni qurbon bermoq.

4. koʻchma ayn. Sipo.

— Qachondan beri sipoh boʻlib qolding? — taʼna qildi boshyalang. — Shuhrat, Shinelli yillar

Shernazarboy hammadan sipoh koʻringan edi. — J. Sharipov, Xorazm

ot ayn. Sipoh 1, 2.

Maxdum mashqxonadan chiqib, ichkari kirishga odim uzgan holatda darvozadan sipohi kiyimida bir kishi kirdi-da maxdumga salom berib, yaqiniga yurib keldi. — A. Qodiriy, Mehrobdan chayon

ot ayn. Sipoyilik.

ot ayn. Sipogarchilik.

Sipohgarchilik qilmoq.

[Sharofat] Sipohgarchilikni qoʻldan berib qoʻymaslik uchun birpas jim qoldi-da, keyin qoshini bir oz chimirib, soʻz boshladi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari