fl.
1.
Shimilmoq, shimilib yoki sizib, ichki qatlamga, qismiga oʻtmoq.
Moy boʻyoq taxtaga yaxshigina singiydi.
Ular: Yer toʻymaguncha, el toʻymas, lalmikor qirlarning tuprogʻiga qor suvi singimaguncha, bugʻdoy unmaydi, deb nolir edilar. — P. Tursun, Oʻqituvchi
2.
Hazm boʻlmoq, oʻzlashmoq (ovqat, oziq haqida).
— Uch tutam holva, uch tanga pul, — dedi yigitcha. — Agar hammasini yesangiz, osh boʻlsin, singisin. — S. Ayniy, Esdaliklar
Vaqtida ovqatlanmaslik meʼda shilliq qavatini yalligʻlantiradi natijada kishi qayt qiladi, yegan ovqati singimaydi. — Gazetadan
3.
fiz.
Yutilmoq, shimilmoq.
Yorugʻlikning jismga singishi.
4.
koʻchma
Bagʻriga, qoʻyniga kirib yoki rangiga, tusiga oʻzlashib ketmoq yoxud birdek boʻlib, izsiz yoʻqolmoq.
Otabek sunbul isli sochlardan ruh olar, Kumush goʻyo uning bagʻriga singib ketgan edi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
Ularning bir-biriga monand gavdasi chiroqlar nurini kesib oʻtib, qorongʻilik qoʻyniga singib ketdi. — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol
5.
koʻchma
Oʻrnashib qolmoq, jo boʻlmoq.
Qishloq muhiti, ota-onaning oʻta oq koʻngillik ruhida bergan tarbiyasi Yigitalining qon-qoniga singib ketgandi. — D. Nuriy, Osmon ustuni
Bu odam mahalla hayotiga, har bir kishining diliga kirib, shu qadar singib ketgan ediki, otpuskaga yo komandirovkaga ketsa, butun mahalla huvullab qolganday boʻlardi. — A. Qahhor, Asarlar
Pishib yotgan bogʻlarga boqdim, Hislarimga singib kirdi kuz. — X. Davron
6.
koʻchma
Yoʻqolmoq, yoʻq boʻlmoq; yoʻq boʻlib, xotiraga aylanib qolmoq.
Yillar qaʼriga singib ketgan bolalik, olisda sudralib yurgan bulut parchalaridek, koʻz oʻngidan oʻtaveradi. — S. Ahmad, Hukm
