fl. 1. s. t. Sirqimoq, sizmoq; tomchilamoq.
Umri opa silqib kelayotgan koʻz yoshlarini roʻmolining uchi bilan artib, Boqijonning peshonasini siladi. — Gazetadan
Shox-shabba orasidan suv silqib tomchilardi. — Oybek, Quyosh qoraymas
2. koʻchma Asta toʻplanib chiqmoq; paydo boʻlmoq.
Bular, albatta, shoiraning yuragidan silqigan aziz va qadrdon his-tuygʻularning bir zumgina oroyishi, oʻychanlik va sokinlikdir. — OʻTA