Изоҳли луғат
· яна 1 та луғатда
фл. 1. с. т. Сирқимоқ, сизмоқ; томчиламоқ.
Умри опа силқиб келаётган кўз ёшларини рўмолининг учи билан артиб, Боқижоннинг пешонасини силади. — Газетадан
Шох-шабба орасидан сув силқиб томчиларди. — Ойбек, Қуёш қораймас
2. кўчма Аста тўпланиб чиқмоқ; пайдо бўлмоқ.
Булар, албатта, шоиранинг юрагидан силқиган азиз ва қадрдон ҳис-туйғуларнинг бир зумгина оройиши, ўйчанлик ва сокинликдир. — ЎТА