fl. 1. Qoʻl barmoqlari yoki kaftni bosib, bir tomonga harakatlantirmoq.
Ergash qizargan yuzini kafti bilan sidirib qoʻydi — A. Muxtor, Opa-singillar
Rahim Saidov titroq qoʻllari bilan son tolasini yuz-koʻzi aralash sidirib, kichkina yostiqcha bilan bitta boʻlib yotgan sochlariga sekin qoʻshib qoʻydi. — U. Umarbekov, Yoz yomgʻiri
2. Qoʻl barmoqlari bilan tortib yoki surib tushirmoq, tozalamoq.
Paypoqni sidirib, toʻpiqqa tushirmoq.
— Yomonlikka yaxshilik, — dedi oʻt yonida diydirab oʻtirgan Ubbiniyoz soqolidagi loyni sidirib. — A. Muxtor, Qoraqalpoq qissasi
— Hozir juda qornim ochdi, — dedi Turgʻunboy peshonasidan terlarini sidirarkan. — T. Ashurov
3. Artib, qirib yoki koʻchirib olib tashlamoq.
Bu yerda maydonning har bir qatlami sidirib olinib, takir yerda 500 mashina sigʻadigan katta avtobaza qurilayotgan ekan. — S. Siyoyev, Yorugʻlik
Boʻtaboy ariq chetlaridagi oʻtlarni ketmonlab sidirdi. — S. Ahmad, Hukm
Ovni nima qilaman! deb oʻyladi Yodgor non ushoqlarini sidirib olarkan. — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol
4. koʻchma Olib tashlamoq; xoli qilmoq; ketkazmoq.
Eng musaffo xayol boʻlib ishq, Qiz qalbidan sidirdi dogʻni. — O. Hojiyeva
Kulgi yuraklardagi gʻashlikni sidirdi. — M. Ismoiliy, Bizning roman
- Sidirib solmoq Jerkib bermoq, koyimoq. - Sanobar bilan bir oz hazillashdik, kulishdik. Oʻshanda uning kennoyisi zarda bilan uni chaqirib, yigit kishining oldida hadeb hingillayverasanmi, deb sidirib solgan edi, — dedi Bahrom. — M. Qoriyev, Oydin kechalar
- Yuzini (yoki betini) sidirib tashlab Andisha qilmasdan, uyatni yigʻishtirib qoʻyib.