фл.
1.
Қўл бармоқлари ёки кафтни босиб, бир томонга ҳаракатлантирмоқ.
Эргаш қизарган юзини кафти билан сидириб қўйди — А. Мухтор, Опа-сингиллар
Раҳим Саидов титроқ қўллари билан сон толасини юз-кўзи аралаш сидириб, кичкина ёстиқча билан битта бўлиб ётган сочларига секин қўшиб қўйди. — У. Умарбеков, Ёз ёмғири
2.
Қўл бармоқлари билан тортиб ёки суриб туширмоқ, тозаламоқ.
Пайпоқни сидириб, тўпиққа туширмоқ.
— Ёмонликка яхшилик, — деди ўт ёнида дийдираб ўтирган Уббиниёз соқолидаги лойни сидириб. — А. Мухтор, Қорақалпоқ қиссаси
— Ҳозир жуда қорним очди, — деди Турғунбой пешонасидан терларини сидираркан. — Т. Ашуров
3.
Артиб, қириб ёки кўчириб олиб ташламоқ.
Бу ерда майдоннинг ҳар бир қатлами сидириб олиниб, такир ерда 500 машина сиғадиган катта автобаза қурилаётган экан. — С. Сиёев, Ёруғлик
Бўтабой ариқ четларидаги ўтларни кетмонлаб сидирди. — С. Аҳмад, Ҳукм
Овни нима қиламан! деб ўйлади Ёдгор нон ушоқларини сидириб оларкан. — Ў. Ҳошимов, Қалбингга қулоқ сол
4.
кўчма
Олиб ташламоқ; холи қилмоқ; кетказмоқ.
Энг мусаффо хаёл бўлиб ишқ, Қиз қалбидан сидирди доғни. — О. Ҳожиева
Кулги юраклардаги ғашликни сидирди. — М. Исмоилий, Бизнинг роман