По запросу «shudsiz» — результатов: 11
sft. Qoʻlidan hech bir ish kelmaydigan; noʻnoq, noshud.
Shudsiz odam.
ot Kishidagi biror ishni uddalay olish qobiliyati; layoqat.
Shudi bor yigit. Uning hech narsaga shudi yoʻq.
[
Sultonmurod] Bir yil ichidayoq chorvachilikni rentabelli sohaga aylantirib qoʻydi. Yigitga, shud boʻlsa, oʻrgatishga hojat qolmaydi. — Gazetadan
sft. Qoʻlidan ish keladigan; uddaburon, epli.
Shudli yigit.
Baʼzi oʻtli-shudli studentlar esa uni pismiq deyishardi. — S. Anorboyev, Oqsoy
Oʻgʻillarning ikkovi ham shudli yigit boʻlyapti. — T. Malik, Ajab dunyo
/'ʃʌdə(r)/
v I titramoq, qaltiramoq, qaltiroq bosmoq
n C titroq, qaltiroq, larza, titrash, qaltirash
ot 1. Haydalgan, chopilgan yer.
— Kar-tani beshga boʻlib tashladik, — dedi Tillayev shudgorni qoʻli bilan koʻrsatib. — R. Azizxoʻjayev, Yashil chayla
Noz uyqudan uygʻonib, oq oltinini eslab, Koʻk sabza kiyib, shudgor-u sahro bezanibdur. — Habibiy
2. Haydash, shudgorlash.
Kuzgi shudgor.
Chala qolgan dalada shudgor H. Davron. — -Endi bizga javob, — qoʻzgʻaldi rais,
shudgor kechikdi. — N. Safarov, Olovli izlar
ot ayn. Shabnam.
Ertasiga oftob goʻyo tong shudringida yuvinib, kechagi chang-toʻzondan tozalanib chiqdi. — S. Anorboyev, Oqsoy
Barglarga shudring ingan, Havo qimizday tingan. — S. Akbariy
