Қидирув

сфт. Шогирди бор.

от 1. Бирор уста, мутахассис ёки олимдан ҳунар, касб, билим ўрганаётган (ўрганган)шахс (устозга нисбатан).

Шогирд тушмоқ. Уста кўрмаган шогирд ҳар мақомга ёʻрғалар. — Мақол

Ажабо, устознинг инсон қалбига солган ижод ишқи шогирднинг матонати билан қўшилса, мўжиза туғилар экан. — Гулдаста

Охунжон қизиқ — машҳур Юсуфжон қизиқ Шакаржоновнинг шогирдларидан бири. — Муштум

Шундай нуфузли олимнинг шогирди бўлиш унча-мунчага насиб қилмайди. — Ж. Абдуллахонов, Орият

Ҳар бир инсофли устод ўз муборак умрининг дурдона якунлари деб шогирдларини ҳисоблайди. — Ғ. Ғулом, Жаноби инсонлардан бири

2. Бирор кимсанинг иши ёки таълимотининг тарафдори, уни давом эттирувчи; мухлис, издош.

Ўзини олди-қочди саргузаштлар пири Анвар пошшонинг шогирди деб юрувчи, чиндан ҳам шу саёқ турк зобитининг мухлиси бўлган Комил афанди ҳар галгидай ўз устозига тақлид қилди. — Ҳ. Ғулом, Мангал

от Шогирд бўлиш, шогирдлик қилиш.

сфт. Шогирди ёʻқ.