Qidiruv

ot 1. Ipga tizilgan bir xil, bir turdagi narsalar majmui.

Bir shoda marvarid. Bir shoda qalampir.

Oʻziyam uncha-muncha marjonlardan emas, oʻn ikki shoda-ya! — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

— Hammasi asl, qizim, menda past narsa boʻlmaydi, — dedi xoʻjayin, keyin qizga qarab, koʻzini qisib kuldi, —

ol, bir shodani taqib koʻr. Juda yarashadi. — Oybek, Tanlangan asarlar

2. koʻchma Gʻuj, toʻp (bir turdagi narsalarning gʻuj-gʻuj, toʻp-toʻp holati haqida).

Chinnixon qoʻlini tepaga choʻzib, jiyda gulidan bir shoda uzib oldi va uni hidlab koʻrdi. — P. Qodirov, Erk

Asadda uning [ekinning] koʻksida koʻsaklar shodasi boʻlsin. — Gazetadan

3. maxs. Toʻqimachilik dastgohining oʻrish iplarini koʻtarib-tushirib turadigan qismi.

fl. Bir turli narsalarni ipga tizmoq, tizib shoda qilmoq (

Munchoqlarni shodalamoq.

— Ha, Sorokin Barakalla! — deb mamnun jilmaydi [Vasilyev]

, — granatalaringni shodala Orqamdan yer bagʻirlab emakla. — A. Muhiddin, H. Tojiboyev, Otash qalbli qiz

fl. Shodalamoq feʼlining orttirma nisbati.

fl. Shodalamoq feʼlining orttirma nisbati.

sft. Biror narsadan mamnun, quvonchga toʻla; xursand.

Koʻngli shod. Shod boʻlmoq.

Sochlarin boʻynimga bogʻlab, Shod erurman bu kecha, Qoʻy, chamanlardan, sabo, Gul atrini tarqatmagil. — E. Vohidov

Choʻntagining qayeridadir asrab yurgan oʻttiz soʻmlikni onasiga berarkan, Boltaboy oʻzida yoʻq shod edi. — J. Sharipov, Saodat