от
1.
Ипга тизилган бир хил, бир турдаги нарсалар мажмуи.
Бир шода марварид. Бир шода қалампир.
Ўзиям унча-мунча маржонлардан эмас, ўн икки шода-я! — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча
— Ҳаммаси асл, қизим, менда паст нарса бўлмайди, — деди хўжайин, кейин қизга қараб, кўзини қисиб кулди, —
ол, бир шодани тақиб кўр. Жуда ярашади. — Ойбек, Танланган асарлар
2.
кўчма
Ғуж, тўп (бир турдаги нарсаларнинг ғуж-ғуж, тўп-тўп ҳолати ҳақида).
Чиннихон қўлини тепага чўзиб, жийда гулидан бир шода узиб олди ва уни ҳидлаб кўрди. — П. Қодиров, Эрк
Асадда унинг [экиннинг] кўксида кўсаклар шодаси бўлсин. — Газетадан
3.
махс.
Тўқимачилик дастгоҳининг ўриш ипларини кўтариб-тушириб турадиган қисми.