По запросу «shingʻillamoq» — результатов: 15
fl. Shingil-shingil qilib sindirmoq, shingilga ajratib olmoq.
Shingillab yemoq (uzumni).
ot 1. Uzum boshining bir qancha donalardan iborat shoxchasi.
Bir shingil uzum.
Uzum uzsam uzumzordan bir shingil, Asalman der, shirinlikda daʼvosi. — S. Abdulla
Anvar oʻzidan nariroqqa tushgan bir shingil uzumni olib yedi va bir-ikki gʻujumini hamrohiga uzatdi: — Ma, Raʼno. — A. Qodiriy, Mehrobdan chayon
2. koʻchma kam qoʻll. Biror narsadan qism.
Bular — bugungi Eron xalqi hayotiga oid shingil misollar. — Gazetadan
Mamadali akaning urush yillarida qilgan katta ishlaridan shingillar eshitaylik. — R. Rahmonov, Mardlik — mangulik
/ˈʃɪŋgl/
n 1. [U] shagʻal, mayda tosh
2. [C] dranka, yupqa taxtacha
n |pl| temiratki
sft. s. t. ayn. Qoʻngʻiroq.
fl. Koʻzlari bir tarzda (yoqimsiz) tikilib turmoq.
[Boydavlatov muoviniga:] Oʻzingda turibdi ayb, kulma birovga shingʻrayib. — Mushtum
shing‘illat Shingʻillamoq feʼlining orttirma nisbati.
shing‘illash Shingʻillamoq feʼlining birgalik nisbati.
