sft. 1. Biror narsaga nihoyatda ixlos qoʻygan; ixlosmand, ishqiboz, muxlis.
Futbol shinavandasi. Kurash shinavandalari.
Tomosha zali sanʼat shinavandalari bilan liq toʻlgan edi. — Gazetadan
Qoʻshni xonadan shaxmat donalarining taxtaga taq-tuq urilgani, qoʻli baland shinavandaning xursand ovozi eshitildi. — S. Nurov, Maysalarni ayoz urmaydi
2. Biror ish, kasb-hunarga mehr qoʻygan, uni yaxshi biladigan, omilkor, hadisini olgan.
Shoʻr yerlarning piri, tashlandiq yerlarning mirishkori, oʻz kasb-korining shinavandasi Tursunboy bormasa, kim boradi ? M. — Muhamedov, Hamqishloqlar
Tinim bilmas texnika shinavandalari ishlab chiqarishga joriy etayotgan yangiliklar bir daryo boʻlsa, yuqorida eslatganimiz undan qatradir. — Gazetadan
3. Kishi bilan dildan suhbatlashadigan, elakishib ketadigan.
Qutbiddinovning feʼli aynidi, yaʼni bironta shinavanda ulfat bilan birpas dilkashlik qilgisi keldi. — A. Qahhor, Asarlar
U oʻrta yoshli, xiyla toʻlaligidan boʻyi past koʻrinadigan, odamga tez elakishib ketadigan shinavanda kishi edi. — H. Nazir, Koʻkterak shabadasi
4. Ulfat uchun \yech narsani ayamaydigan, ulfatchilikni oʻrniga qoʻyadigan; odamshavanda.
Foziljon hali yosh boʻlishiga qaramay, oʻzini ulfat koʻrgan shinavandalardek tutardi. — F. Musajonov, Nozik masala
Bunaqangi shinavanda odam kam boʻladi, ha. Ol-tin yigit. Doʻst uchun jonini ham ayamaydi. — Mushtum