sft. 1. Nihoyat darajada hoʻl, jiqqa hoʻl.
Yigitning terdan shilta boʻlgan koʻylagi badaniga yopishib qolgan, oʻzi ham nimadandir qoʻrqqan odamga oʻxshar, koʻzlari bejo edi. — O. Yoqubov, Larza
Allaqachon shud-ring tushgan ekan, birpasda shimining pochalari shilta boʻldi. — O. Husanov, Qoʻshiqchining taqdiri
2. ot Yomgʻir yogʻishi, qor erishi va shu kabilardan yuzaga kelgan bilch-bilch holat, yerning shunday holati.
Oyoq tagidagi qor shiltaga aylana boshladi. — P. Tursun, Oʻqituvchi
quruq va achchiq izgʻirin quyoshda shilta boʻla boshlagan qishloq koʻchalarini daranglatib qotirib tashlar edi. — P. Tursun, Oʻqituvchi