фл. 1. Нарсанинг сиртидан, танадан уни ўраб турувчи тери, пўст каби қопламини ажратмоқ.
Дарахтнинг пўстлоғини шилмоқ. Қуённинг терисини шилмоқ.
Тожиддин Қосим хушбўй бананларнинг олтин пўстларини илдам шилиб, бирмунча еди. — Ойбек, Нур қидириб
Кўчанинг у юзида, лаб ва бурнига қон сачраган айиқдек бир қассоб, янги сўйилган қўйнинг терисини зўр бериб шиларди. — П. Турсун, Ўқитувчи
2. Узиб ёки юлиб олмоқ, кўчириб юбормоқ, қаттиқ тирнамоқ.
Билмай ярамни шилиб юборибман.
Мана бу еримни Люблин-да ўқ шилиб кетди. — А. Убайдуллаев, Қонли издан
3. Ачиштириб ялаб кетмоқ; терисини еб, ўйиб юбормоқ.
Оҳак қўлимни шилиб юборди. Қалампир ичимни шилиб кетди.
Сирка ичгандагидек қорнини шилиб юборди. — Ойбек, Қуёш қораймас
4. кўчма Алдаш ёки зўрлик билан бошқанинг бор-ёʻғини ўзиники қилиб олмоқ, таламоқ; ўғирламоқ.
Бойлар камбағалларни шиларди. Савдогар харидорларни шилади.
— Отам қариб, ёʻлда ҳориб қолган чол эди. [Қароқчилар] Уни бир зумда ётқизиб, ёнидаги бор пулини шилиб олишди, — деди Ҳожи хола. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча
Ўғри, бандит! Эртага ҳамма ёқни шилиб қочади. — А. Мухтор, Туғилиш