ot 1. Jismoniy zarar, lat.
Shikastni tuzatmoq.
[Bektemir] Suyak shikast topmagan sogʻ qoʻl bilan yarani, qiyin boʻlsa ham, puxta bogʻladi. — Oybek, Quyosh qoraymas
[Poʻlatjon domla:] Tuvakda bir tup gul oʻstirgan odam shu gulning biron yaprogʻiga shikast yetsa, qanchalik achinadi! — A. Qahhor, Ogʻriq tishlar
2. Narsaning zararlangan, buzilgan, singan, lat yegan joyi.
Mashinani qiyalik chetidan olgach, u yoqqa oʻtdi, bu yoqqa oʻtdi, tupurdi, soʻkindi, shikastni topolmadi. A. — Muxtor, Tugʻilish
Madrasa hujralarining shikasti tuzatilib bitmagani uchun, men koʻp shogirdlar singari, kvartirada turib, qatnab oʻqidim. — M. Muhammadjonov, Turmush urinishlari
3. koʻchma Ziyon-zahmat, zarar.
Arabboy koʻpchilik kulgisidan bir oz izza tortdi. Lekin u obroʻsiga shikast yetgan katta bir shaxs kabi kibrona boʻzardi. — P. Tursun, Oʻqituvchi
Yosh bolalarni oʻz erkiga qoʻyib berish ularning tarbiyasiga jiddiy shikast yetkazadi. — N. Safarov, Olovli izlar