от
1.
Бирор иш-ҳаракатни бирга бажарувчи; ҳамкор.
Аҳмаджон шериги билан гранаталарни чоғлаб, ҳаёт-мамот пайтини кутиб туришди. — А. Қаҳҳор, Олтин юлдуз
[Қодирқул:] Жим, аҳмоқ! Бойнинг бултур кузак бир қашқа оти ёʻқолган. Икки минг сўм пули саройдан ўғирланган. Шуларни ҳам сен ўғирлагансан. Гапир, шерикларинг кимлар? Ҳамза, — Бой ила хизматчи
Дўсматов тупроқни канал ўзанидан чеккага отиб берар, шериги эса нарига итарарди. — Ўзбекистон қўриқлари
2.
Ўзаро бирга бўлган шахс, бирга ҳолатдаги шахс (бирга турган, бирга юрган ва ҳоказо).
Икки кишилик палатага жойлашдик. Шеригим бетлари қип-қизил, ўсиқ қошларига битта-иккита оқ тушган бир киши эди. — Н. Аминов, Қалтис ҳазил
Узунроғи тўхтади, шериги югургилаб келди — С. Сиёев, Ёруғлик
3.
Бирор жиҳатдан, қайсидир жиҳат билан ўзаро бирга (биргаликда) бўлган икки шахс ёки шахслар; оғайни, дўст ва шу кабилар шахслар.
Равшан тушликда шўрвага навбат олди. Шериклари тандирдан янги узилган сомсани столга уйиб, жам бўлишиб, Равшанни кутиб туришди. — Ёшлик
Аваз шериклари билан дахма эшигидан четроқда турибди. — С. Сиёев, Ёруғлик
4.
Бирор нарсага бир хилда талабгор, бир тан бўлган шахс.
Хуллас, икки группага бир хилда хизмат қилганим учун, униси ғолиб чиқса ҳам, буниси ғолиб чиқса ҳам, мукофотга шерикман. — Х. Тўхтабоев, Ширин қовунлар мамлакати
Бу ердан бир қоп олтин топиб олдим. Шерик бўламан десанг, чиқ! — О. Ёқубов, Излайман
5.
с. т.
(фақат 3-шахс бирлик шаклида — шериги) Бир хил ёки бир жуфт нарсаларнинг ҳар бири.
Бу туфлининг шериги қани?
Бу қўйни олиб бориб, шериги билан яна бир-икки ой боқинг — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари
