«шеърий» бўйича 59 та натижа: Изоҳли
сфт. 1. Шеърга оид, шеърга хос.
Бобурда бунчалик шеърий истеъдод бор деб ўйламаган Биноий бир лаҳза ҳайратланиб турди-ю — П. Қодиров, Юлдузли тунлар
Масал — ҳажми унча катта бўлмаган, насрий ҳамда шеърий ёʻл билан ёзиладиган мустақил сюжетга эга бўлган эпик асардир. — УТА
2. Шеър билан ёзилган.
Шеърий асар.
Мармар тошдаги шеърий битик уни гўё адл-у инсофга, мурувват ва шафқатга ундагандек бўлиб турарди. — С. Сиёев, Ёруғлик
от 1. Шеърий асарлар мажмуи; поезия; шеър ёзиш санъати.
Навоий яшаган давр шеърияти.
Куйланди эл тилаги бахши созида, Шеъриятнинг энг дилкаш, энг таннозида. Уйғун. Ҳамза бўлди менга ҳар қачон Шеъриятда яқин устозим. — Х. Салоҳ
2. кўчма Ўзига мафтун қиладиган, олий ҳис-туйғу уйғотадиган нарса; ўта гўзаллик, нафосат.
Отабек ва Кумуш ишқларида самимият, яна тўғриси, шеърият бор эди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар
Қора денгиз, ҳам шеъриятинг, Ҳам жанговар кўринишинг бор. — Уйғун
Баҳорлар ҳақида куйламоқ осон, Ёзнинг шеъриятин топа бил, шоир. — М. Шайхзода
романс мус. Чолғу жўрлигида яккахон ашулачи ижросига мўлжалланган кичик мусиқий-шеърий лирик асар. М. Бурдонов романслари. Мен 1936—1938 йилларда Машраб сўзига
қўшиқ Кенг маънода шеърий-мусиқий жанр; ашула. Лирик қўшиқ. Ҳажвий қўшиқ. Халқ қўшиқлари. Қўшиқ айтмоқ. Қўшиқ басталамоқ. Унда алла, қўшиқ бор. Иссиқ бағ
мадҳия кт. Бирор шахс, нарса, воқеани мақтаб ёзилган, ўқилган шеър ёки нутқ; мадҳ, мақтов. [Комил Нурматга:] Ғалабага марсия эмас, мадҳия муносиб. Уйғун, Ҳаёт
зикр ёки Зикр этмоқ (қилмоқ) кт. Эсламоқ, ёдга олмоқ, қайд қилмоқ. Навоий юқорида номлари зикр этиб ўтилган шоирлар билан яқиндан таниш бўлган. ЎТА Айниқса қуйид
гениаллик Ўта истеъдодлилик, донолик, буюклик. Шеърий санъатларда шоирларнинг гениаллиги яққол кўринади. ЎТА
мусаддас эск. айн. Олтибурчак. ад. Ҳар бири олти мисрали бир неча бандлардан иборат бўлган шеърий шакл; олтилик.
