сфт. 1. Катта ҳурмат ва обрўга эга бўлган; донг таратган; шонли, шуҳратли.
Менинг шавкатли кунларим ўтди, энди тунларим яқинлашмоқда — Мирмуҳсин, Меъмор
2. Дабдабали, ҳашаматли.
Шавкатли қаср.
«шавкатли» бўйича 5 та натижа
сфт. 1. Катта ҳурмат ва обрўга эга бўлган; донг таратган; шонли, шуҳратли.
Менинг шавкатли кунларим ўтди, энди тунларим яқинлашмоқда — Мирмуҳсин, Меъмор
2. Дабдабали, ҳашаматли.
Шавкатли қаср.
от 1. Эл-халқ ичида қозонилган катта обрў, ҳурмат; шон-шуҳрат, довруқ.
Қизини ер-кўкка ишонмаган онаси бу қизни катта шавкат ва дабдаба билан узатишни орзу қиларди. — Ойбек, Танланган асарлар
Шавкати оламга кетиб, Бировларга қамчи чопиб — Ойсулув
Қайдан келди бу шавкат, ўзғирлик, пешқадамлик. — Миртемир
2. Салобат, виқор; савлат.
Саройнинг ўрталигида адрас кўрпачалар тўшалган шийпон остида шавкат билан парёстиққа суяниб, карвонбоши ўтирмоқда эди. — С. Айний, Қуллар
3. Дабдаба, тантана, ҳашамат.
Базм бу-тун шавкати, бутун анъана ва одати билан давом этади. — Ойбек, Танланган асарлар
4. Шавкат (эркаклар ва хотин-қизлар исми).
1. шонли, шавкатли, улуг', машҳур, атоқли, донгдор, донг'и чиққан; 2. ажойиб, жуда соз, қойилмақом 1. славный, знаменитый; 2. великолепный
шоҳаншоҳ Эрон шоҳига шоҳлар шоҳи деб берилган унвон ва шу унвонга эга бўлган шахс. Ул улуғ шавкатли шоҳаншоҳ кечаси муҳим давлат иши билан машғул бўлиб,
хотира айн. Хотир 1. Хотираси кучли одам. Зиёда тийрак қора кўзлари билан кулди ва шу қиёфада Заргаровнинг хотирасига ўрнашиб қолди. А. Мухтор, Бўронларда бордек