от 1. кт. айн. Қилич 1.
Саид Жалолхон ғайратига чидолмай, шамшир суғурди ва ҳаво-да ўйнатиб, аскарга фармон берди. — А. Қаҳҳор, Башорат
Отряд кетидан ҳавода шамширини ярқиратиб, темирчи Абдукарим билан Абдулла от чоптириб кетишди. — Ш. Тошматов, Эрк қуши
2. сфт. кўчма Ўткир, етук.
Ҳозир соҳиб-корлар даврасида зеҳни шамшир, халқ тажрибаси билан мўжизакор фанни пайванд этган ёшлар кўп. — Р. Мусамуҳамедов, Кўчат эк, боғ қил!