fl. 1. Osilib turmoq, boʻshashib, solqi boʻlib qolmoq.
Cholning koʻzlari qaʼriga tortgan, qovoqlari shalvirab osilib tushgan edi. — Z. Fatxullin, Soʻnmas yulduz
Mashinadan Tushib qaradim. — Ballon lattadek shalvirab qolibdi, — dedi Botir. — Oʻ. Hoshimov, Choʻl havosi
Butun yuzi quloqlarigacha koʻkarib, qoʻllari yoniga shalvirab tushgan Pismiq oʻlim tusiga kirib bordi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha
2. koʻchma Majolsizlanmoq, boʻshashmoq, lanj boʻlmoq.
Issiqdan shalvirab ketyapman.
U, qorongʻi kechada, yot ellarda yoʻldan adashib, qayoqqa borishini bilmay, umid-sizlikka tushgan kishiday shalviradi. — A. Qahhor, Sarob
Mirsalim turgan yerida shalvirab qola berdi. Uning qimirlashga madori yoʻq edi. — Shuhrat, Oltin zanglamas
3. koʻchma Lapashanglik qilmoq; sustkash-lik qilmoq, imillamoq, boʻshashmoq.
— Bara kalla, hali ham shalvirab yuribsanmi? — dedi tana qilib Toshpoʻlat Oʻtbosarga. — Gʻayratiy, Epchil kuyov