фл. 1. Осилиб турмоқ, бўшашиб, солқи бўлиб қолмоқ.
Чолнинг кўзлари қаърига тортган, қовоқлари шалвираб осилиб тушган эди. — З. Фатхуллин, Сўнмас юлдуз
Машинадан Тушиб қарадим. — Баллон латтадек шалвираб қолибди, — деди Ботир. — Ў. Ҳошимов, Чўл ҳавоси
Бутун юзи қулоқларигача кўкариб, қўллари ёнига шалвираб тушган Писмиқ ўлим тусига кириб борди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча
2. кўчма Мажолсизланмоқ, бўшашмоқ, ланж бўлмоқ.
Иссиқдан шалвираб кетяпман.
У, қоронғи кечада, ёт элларда ёʻлдан адашиб, қаёққа боришини билмай, умид-сизликка тушган кишидай шалвиради. — А. Қаҳҳор, Сароб
Мирсалим турган ерида шалвираб қола берди. Унинг қимирлашга мадори ёʻқ эди. — Шуҳрат, Олтин зангламас
3. кўчма Лапашанглик қилмоқ; сусткаш-лик қилмоқ, имилламоқ, бўшашмоқ.
— Бара калла, ҳали ҳам шалвираб юрибсанми? — деди тана қилиб Тошпўлат Ўтбосарга. — Ғайратий, Эпчил куёв