Қидирув

сфт. 1. Эгилганда, букилганда шалдирайдиган; янги.

Шоир бир тахта шалдирама қоғоз олиб, очиқ, қалин китоб устига қўйди. Уйғун ва И. — Султон, Алишер Навоий

Ўртада пул хирмондай уйилган. Оқподшонинг сурати тушган нуқул шалдирама қоғозлар-а Қарасам, кўзимдан олов чиқиб кетди. — Ойбек, Танланган асарлар

2. Шалдираб оқадиган.

Тикка тоғ дуч келса ўтиб, шалдирама сой тўғри келганда кечиб ўз сурувини салобатли саркардадай вазминлик билан эргаштириб кетаверадиган бу кўк серка ўзгариб қолган эди. С. — Анорбоев, Оқсой

фл. 1. Бир-бирига ёки баъзи нарсаларга урилиб, шалдир-шулдур овоз чиқармоқ.

Боланинг қўйнидан ёнғоқлар шалдираб ерга тўкилди.

Тўйхона бекаси шалдираб турган енгилгина бир ҳовуч маржонни унинг қўлига тутқизди. — М. Хайруллаев, Тилла маржон

Қамишлар шалдирайди. Қаёқдандир гумбурлаган овоз эшитилди. — Ж. Абдуллахонов, Хонадон

2. Тўсиқларга урилиб ёки пастга шиддат билан қуйилиб, шалдир-шулдур овоз чиқармоқ.

Дарё улкан, унда сувлар шалдираб оқар. Ариқ ихчам, унинг суви шилдираб оқар. — С. Кароматов, Олтин қум

фл. Шалдирамоқ феълининг орттирма нисбати.