Qidiruv

fl. 1. Bir-biriga yoki baʼzi narsalarga urilib, shaldir-shuldur ovoz chiqarmoq.

Bolaning qoʻynidan yongʻoqlar shaldirab yerga toʻkildi.

Toʻyxona bekasi shaldirab turgan yengilgina bir hovuch marjonni uning qoʻliga tutqizdi. — M. Xayrullayev, Tilla marjon

Qamishlar shaldiraydi. Qayoqdandir gumburlagan ovoz eshitildi. — J. Abdullaxonov, Xonadon

2. Toʻsiqlarga urilib yoki pastga shiddat bilan quyilib, shaldir-shuldur ovoz chiqarmoq.

Daryo ulkan, unda suvlar shaldirab oqar. Ariq ixcham, uning suvi shildirab oqar. — S. Karomatov, Oltin qum

sft. 1. Egilganda, bukilganda shaldiraydigan; yangi.

Shoir bir taxta shaldirama qogʻoz olib, ochiq, qalin kitob ustiga qoʻydi. Uygʻun va I. — Sulton, Alisher Navoiy

Oʻrtada pul xirmonday uyilgan. Oqpodshoning surati tushgan nuqul shaldirama qogʻozlar-a Qarasam, koʻzimdan olov chiqib ketdi. — Oybek, Tanlangan asarlar

2. Shaldirab oqadigan.

Tikka togʻ duch kelsa oʻtib, shaldirama soy toʻgʻri kelganda kechib oʻz suruvini salobatli sarkardaday vazminlik bilan ergashtirib ketaveradigan bu koʻk serka oʻzgarib qolgan edi. S. — Anorboyev, Oqsoy

fl. Shaldiramoq feʼlining orttirma nisbati.