Қидирув

фл. айн. Шалваймоқ.

от Ниҳоятда куч-мадори кетган ҳолатли; мажолсиз; шалвираган.

Нонвой ерга тушганидан кейин шалайим бўлиб, ўрнидан туролмай қолди. — М. Муҳаммаджонов, Турмуш уринишлари

[Низомжон] Икки тиззасида дармон қолмай, оғир калтаклардан шалайим бўлиб йиқилиб, ўрнидан турганга ўхшарди. — С. Аҳмад, Уфқ

от Шалайим ҳолати.

фл. Шалайим ҳолга келмоқ.