Қидирув

от Ёруғлик ёки нурни яхши ўтказиш хусусияти; тиниқлик.

сфт. 1. Ёруғлик ёки нурни яхши ўтказадиган; тиниқ.

Шаффоф сув. Шаффоф шиша. Шаффоф май. Шаффоф қоғоз.

Шишанинг энг ажойиб хусусияти —

бу унинг шаффофлигидир. — Фан ва турмуш

Қалин ўрмон ичидан ёриб ўтган бир тутам нур оқ қайинни, гўё ичидан ёритгандай, шаффоф қилиб кўрсатар эди. — А. Мухтор, Давр менинг тақдиримда

2. Ниҳоятда мусаффо, тоза, тиниқ.

Осмон гумбази артилган шишадек шаффоф. Саратоннинг сахий қуёши гулшан диёр узра олтин сепини ёйган. — Ҳ. Тожибоев, Жасур қиз қишлоғида

Унутиб бўларми, айтингиз-чи ўзи, Сут билан эмганинг шаффоф ҳавони? — Ж. Жабборов

3. кўчма Гард-ғубор, ифлосликдан холи; пок, тоза.

Меҳри опанинг кўзидан тирқираб ёш, кўксидан сут келди. Уни тонгдай шаффоф, пок онанинг қалби бошлаб келди. — Р. Файзий, Шоҳи дарпарда

фл. Тиниқлашмоқ, шаффоф ҳолга келмоқ.

фл. айн. Шаффофланмоқ.

фл. Шаффофлашмоқ феълининг орттирма нисбати.