сфт. 1. айн. Севгили 1.
Акрамхон шу севимли қизнинг севиклиси бўлишни истар, аммо бундай бахтга эришиш осон эмаслигини биларди. — И. Раҳим, Тинимсиз шаҳар
У [Зебо] севиб, севимли бўлганидан мамнун эди, бахтиёр эди. — Шуҳрат, Шинелли йиллар
2. Ёқтирадиган, яхши кўрадиган, суюкли.
Севимли касб. Севимли мусиқа.
Анвар ҳар ким учун севимли ва хушмуомаласи барчага баравар эди. — А. Қодирий, Меҳробдан чаён
Чой миллионлаб кишиларнинг севимли ичимлигидир. — Газетадан