сфт. 1. Кишининг кўнгил қўйган дилдори; ёр, маъшуқ(а), маҳбуб(а).
[Темиржон] Қандай бўлмасин, севгилисининг қўнғироқдай товушини эшитиш дардида изтироб чекар, юраги дам-бадам ҳаприқиб турарди. — Ж. Абдуллахонов, Орият
Севгилим, сени деб куйдим қанчалар, Севгилим, юракда дардим лиммо-лим. — Ёшлик
2. сфт. Севикли, севимли, яхши кўрган.
Севгили ёр.
Ҳаёт, қулоқлари ёнида севгили оҳанги бирдан янграб кетгандан, шодлик ҳаяжони билан талпинди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча