sft. 1. Kishiga katta zavq bagʻishlaydigan; gʻoyat zavqli.
Serzavq musiqa.
Ishchi xonadonida noyob tanburning serzavq mashqi anchagacha jaranglab turdi. — Mirmuhsin, Sozanda
2. Narsa, hodisalardan katta zavq oluvchi; gʻoyat zavqli.
Serzavq shinavanda.
Qirqta joʻrasi bor. Hammasi serzavq, yuragi oʻtli odamlar. — Oybek, Tanlangan asarlar