фл. 1. Ёқимли оҳангдор овоз чиқармоқ, хониш қилмоқ (қушлар ҳақида).
Атрофига эккан тоза шамшод гул, Ҳар шохида сайраб ўтирар булбул. — Равшан
Толда чумчуқ сайрайди, Тол баргини чайнайди, Тол барги аччиқ экан, Юракка санчиқ экан. — Халқ дурдоналари
Ҳовлидаги ёнғоқнинг тепа шохига қўниб олган зарғалдоқ биёв-биёв деб сайрарди. — М. Мансуров, Ёмби
2. кўчма Ёқимли, ширали овозда қўшиқ айтмоқ.
Созандалар жўрида хушовоз хонанда булбулдек сайрарди.
3. Ёқимли, жарангдор овоз чиқармоқ (мусиқа асбоби ҳақида).
Дуторимнинг торлари қўш булбулдек сайрайди. — Қўшиқлар
4. кўчма салб. Тинмай гапирмоқ, вайсамоқ, жаврамоқ.
Жўралари орасида ширин суханлик билан танилган Олимхон сайрайверди. — Ойбек, Танланган асарлар
— Жуда сайраб юбордингиз, бекам! — деди илжайиб Заврак, — сизни бир қадрдон синглим деб ҳурмат қилиб гапирмоқчи бўлган эдим. — Мирмуҳсин, Меъмор
5. кўчма Тез, шиддат билан овоз чиқармоқ (пулемёт, миномёт, автомат ва шу кабилар ҳақида)
Бир зумда пулемётлар сайраб кетди. — Ж. Шарипов, Хоразм
6. кўчма Кўзни қувонтирмоқ.
У [қизим] тиккан маҳсиларни қўлингга ол-у, томоша қил — сайрайди-да. — Ойбек, Танланган асарлар