Қидирув

сфт. 1. Ҳар ерда санқиб, дайдиб юрадиган; дайди.

Саёқ юрсанг, таёқ ейсан. — Мақол

Кеча-кундуз кўча-кўйда тентираб юрдим саёқ, Сўзласа жон куйдириб ким, солмадим ҳаргиз қулоқ. — Ҳабибий

Ҳамма ёқ жимжит. Сой тарафдаги саёқ итларнинг ҳам овози ўчган. — С. Сиёев, Отлиқ аёл

2. Ёмон ёʻлларга юрадиган; ахлоқи бузуқ.

Саёқ аёл. Саёқ одам.

от 1. Санқиб юришлик, дайдилик.

— Дарбадарликдан, ўзимнинг симобдай беқарор саёқлигимдан жуда ўкинар эдим, — деди Шум бола. — Ғ. Ғулом, Шум бола

2. Ахлоқан бузуқлик.

У [Фотима] синглимга ҳар замон ёзган хатида эри ҳақида лом-мим демас, ўзи хоҳлаб тегганининг саёқлигидан нолишга, очиғи, ор қиларди. — Х. Назир, Ўтлар туташганда

от Саёқ сўзидан эркалатиш шакли.

Қаерда тентирадинг, саёқтой? — Ойбек, Олтин водийдан шабадалар

посл. бродячая (распутная) жизнь плохо кончится, гуляка будет наказан дубинкой, ведешь бродячую жизнь — доиграешься (дорого поплатишься).