sft. 1. Hech kimdan narsasini ayamaydigan; hotam; hotamtoy; tanti.
Saxiy odam. Saxiy topsa, boʻlib yer, baxil topsa, bosib yer. — Maqol
Saxiy bilan baxil bir quduqdan suv ichmas. — Maqol
Vaqt-bevaqt birovnikiga bir mehmon kelsa, otini ushlab koʻnglini xushlab joʻnatsa, bul odam— saxiy. — Alpomish
2. Kishilardan oʻz yordamini, xizmatini ayamaydigan, gʻamxoʻr; mehribon.
Saxiy ustoz.
Saxiy pedagog Mehri opa tarbiyalagan yoshlarni respublikamizning hamma joyida uchratish mumkin. — Gazetadan
3. koʻchma Tabiiy boyliklarga boy; toʻkin, moʻl; moʻl-koʻl.
Saxiy yer. Saxiy yoz.
Yer! Qanday boysan, saxiysan, goʻzalsan. — R. Fayziy, Choʻlga bahor keldi
Urushdan qaytgan gʻolib otadek Qoʻni-qoʻnji toʻlib saxiy kuz keldi. — Gʻ. Gʻulom
4. koʻchma Nurini ayamay toʻkuvchi; yuqori haroratli (quyoshga nisbatan).
Ana, yoʻlning ikkala beti boʻylab saxiy quyosh nurini bearmon emib, yastanib yotgan tokzorlar orqada qoldi. — Sharq yulduzi
Xazina yer, zilol suv, Yoz boʻyi saxiy quyosh. — Gʻayratiy