сфт. 1. Ўқиш-ёзишни биладиган, саводи бор.
Ҳамза болаларнинггина эмас, катталарнинг ҳам саводли бўлишини истарди. — Н. Сафаров, Оловли излар
Мен сизни ўқитиб, саводингизни чиқариб қўяман. Сиз юртингизга саводли бўлиб бора сиз. — П. Турсун, Ўқитувчи
2. Билимли, маълумотли; кўп ўқиган, мустақил фикрловчи.
Онам диний-дунёвий китобларни ўқиган, саводли, ниҳоятда сабрли, меҳр-у оқибатли аёл бўлган. — Шукрулло, Жавоҳирлар сандиғи
Саводли ўз ҳақини таниган бўлади, бинобарин, уни алдаш осон бўлмайди. — К. Яшин, Ҳамза