Қидирув

от 1. тар. Қадимда Ўрта Осиёдаги шаҳар ва қишлоқларда яшаб, деҳқончилик, савдо ва ҳунармандчилик билан шуғулланиб келган туркий халқлар (жумладан ўзбеклар).

2. Чор Россияси ҳукмронлиги даврида ҳозирги Ўзбекистон ҳудудидаги маҳаллий халққа европаликлар томонидан берилган ном.

Наҳотки, сарт одам бўлмаса? Гуноҳим нима экан ахир! — деб ўйлади Ботирали. — С. Аҳмад, Сайланма

Бир неча қадам нарида, кўчанинг ўртасида, бир ўрис миршаб, икки сарт миршаб, қиличини яланғочлаб, Ёрматни олиб келишар эди. — Ойбек, Танланган асарлар

от этн. Ўлик ювиладиган тўрт оёқли пастак (хонтахтага ўхшаш) стол.

от Соч-сокол олувчи уста.

— Худога шукур, мана, Муллажон сартарош бўлиб, камлик кўраётгани ёʻқ, — деди кампир Шодига. — Э. Раимов, Ажаб қишлоқ

Йигит ойнага боқиб, мўйловини чимириб, сартарошга раҳмат айтди. — Ойбек, Танланган асарлар

фл. Тисармоқ феълининг орттирма нисбати.

от 1. Одамларнинг соч-соқолини олиш билан шуғулланиш, сартарош касби.

Ўтар бобо табиблик ва сартарошлик туфайли орттирган беш-ўн тангасини ҳовлини кенгайтириб, уй солишга сарфлади. — С. Сиёев, Ёруғлик

2. айн. Сартарошхона.

от Сартарош дўкони, сартарошлик.

Бир неча кундирки, сартарошхона очиқ. Аваз азонлаб туриб, дўконига шошилади. — С. Сиёев, Аваз