Qidiruv

ot 1. tar. Qadimda Oʻrta Osiyodagi shahar va qishloqlarda yashab, dehqonchilik, savdo va hunarmandchilik bilan shugʻullanib kelgan turkiy xalqlar (jumladan oʻzbeklar).

2. Chor Rossiyasi hukmronligi davrida hozirgi Oʻzbekiston hududidagi mahalliy xalqqa yevropaliklar tomonidan berilgan nom.

Nahotki, sart odam boʻlmasa? Gunohim nima ekan axir! — deb oʻyladi Botirali. — S. Ahmad, Saylanma

Bir necha qadam narida, koʻchaning oʻrtasida, bir oʻris mirshab, ikki sart mirshab, qilichini yalangʻochlab, Yormatni olib kelishar edi. — Oybek, Tanlangan asarlar

bastan ayaq, pútkilley

ot etn. Oʻlik yuviladigan toʻrt oyoqli pastak (xontaxtaga oʻxshash) stol.

ot Soch-sokol oluvchi usta.

— Xudoga shukur, mana, Mullajon sartarosh boʻlib, kamlik koʻrayotgani yoʻq, — dedi kampir Shodiga. — E. Raimov, Ajab qishloq

Yigit oynaga boqib, moʻylovini chimirib, sartaroshga rahmat aytdi. — Oybek, Tanlangan asarlar

ot 1. Odamlarning soch-soqolini olish bilan shugʻullanish, sartarosh kasbi.

Oʻtar bobo tabiblik va sartaroshlik tufayli orttirgan besh-oʻn tangasini hovlini kengaytirib, uy solishga sarfladi. — S. Siyoyev, Yorugʻlik

2. ayn. Sartaroshxona.

ot Sartarosh doʻkoni, sartaroshlik.

Bir necha kundirki, sartaroshxona ochiq. Avaz azonlab turib, doʻkoniga shoshiladi. — S. Siyoyev, Avaz