от 1. Бировдан қолган таом, қолдиқ овқат.
Ўзи тўймаганнинг сарқити қорин оғритади. — Мақол
Фарзандим бор эди, деб бир марта ёʻқламади. Битта-ю битта боласи одамларнинг сарқити билан яшаётганлигига номус қилмади. — С. Аҳмад, Ойдин кечалар
Зокир қўлидаги қадаҳни тақ этказиб столга қўйди. Қадаҳ тарелкага урилиб, чил-чил синди, шиша синиқлари овқат сарқитларига аралашиб кетди, дастурхон ҳўл бўлди. — П. Қодиров, Уч илдиз
2. кўчма Ўтмишдан мерос бўлиб кела-ётган, баъзан замона руҳига тўғри келмайдиган одат, расм-русум, тартиб ва шу кабилар
Эскилик сарқитлари.
Шаҳар фуқароси ҳаётидаги эскилик сарқитларини тугатиш, дилсиёҳлик, асаббузарликни олиб ташлаш — бу осон иш эмас. — Х. Тўхтабоев, Ширин қовунлар мамлакати
Ҳаётнинг қанчалар издан чиқиб кетишига сабаб бўладиган сарқит одат — гиёҳвандликка лаънатлар ўқийлик! — Газетадан