fl. 1. Keskin harakat qilib, biror kimsa yoki narsaga tashlanmoq, oʻzini (yuqoriga) otmoq.
Rustam., qisilgan prujinadek osmonga sapchidi. — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol
[Xushroʻy] Ikkinchi va uchinchi kunlarda toʻppa-toʻgʻri kundosh ustiga sapchiydi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
Xazon uyumlarini oqizib kelayotgan tiniq sunbula suvi qirgʻoqqa sapchir edi. — M. Muhamedov, Qahramon izidan
2. Umuman, keskin harakat qilmoq; sakramoq, irgʻimoq, toʻsatdan oʻrnidan turmoq; irgʻib turib ketmoq.
Juvon bexos tok urgandek bir sapchib tushdi. — S. Siyoyev, Yorugʻlik
Rais, bexos sapchigan ot ustidan uchib tushay dedi-yu, oʻzini oʻnglab olib, jilovni qattiq tortdi. — T. Malik, Ajab dunyo
Birdan ayol kishining oʻkrab yigʻlagan ovozini eshitib, sapchib oʻrnidan turdi-da, Qashqarcha tomon yugurdi. — K. Yashin, Hamza
- Betiga sapchimoq Shartakilik bilan javob qaytarmoq.
- Yerga ursang, koʻkka sapchiydi Juda shoʻx, toʻpolonchi, shumtaka bolalar haqida aytiladigan ibora. Islombek juda shoʻx bola boʻlgan, naq yerga ursang, koʻkka sapchiydi. — Yoshlik
- Sapchib ketmoq (yoki tushmoq) Tashqi taʼsir natijasida seskanib yoki choʻchib, qoʻrqib, oʻrnidan keskin qoʻzgʻalib qoʻymoq; qalqimoq. Abduqodirboy oʻgʻlining shakkokligidan sapchib tushdi. — K. Yashin, Hamza— Zahar ichibdi! — dedi tabib. Otabek sapchib ketdi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar